.png){kind=logo}
Loon versus dagtarief: het zichtbare kostenverschil
De meest gemaakte vergelijking is eenvoudig:
- een vaste werknemer wordt beoordeeld op basis van zijn maand- of jaarloon
- een externe consultant wordt beoordeeld op basis van een dag- of uurtarief
Zo bekeken lijken consultants bijna altijd duurder. Het dagtarief van een consultant, vermenigvuldigd over een jaar, kan makkelijk hoger uitkomen dan het brutoloon van een werknemer.
Deze aanpak vergelijkt echter twee heel verschillende kostenstructuren. Waar het loon slechts één onderdeel is van de totale kost van een werknemer, omvat het tarief van een consultant doorgaans kosten en risico's die voor vast personeel apart worden afgehandeld.
De echte kost van een vaste werknemer
Het loon is slechts het startpuntHet brutoloon van een vaste werknemer is maar een deel van wat een bedrijf werkelijk betaalt. Naast het loon dragen bedrijven doorgaans werkgeverskosten zoals sociale bijdragen, extralegale voordelen en andere tewerkstellingsgebonden overheadkosten. Daarom geeft een vergelijking van loon versus dagtarief op zich vaak een onvolledig beeld.
Betaalde tijd die geen productieve tijd is
Vaste werknemers worden betaald, ongeacht of ze effectief output leveren. Dit omvat:
- vakantiedagen
- feestdagen
- ziekteverlof
- opleidingen en interne vergaderingen
Hoewel deze elementen essentieel en vanzelfsprekend zijn, blijven ze betaalde tijd zonder directe projectoutput, wat de effectieve kost per productieve dag verhoogt.
Werving, onboarding en inwerkperiode
Een vaste werknemer aanwerven brengt bijkomende kosten mee die vaak worden onderschat:
- kosten van een rekruteringsbureau of interne wervingskosten
- tijd die managers en teams aan sollicitatiegesprekken besteden
- onboarding en opleiding
- lagere productiviteit tijdens de eerste maanden
Het is niet ongewoon dat een nieuwe medewerker drie tot zes maanden nodig heeft om volledig productief te worden.
Langetermijnverbintenis en financieel risico
Een vaste werknemer vertegenwoordigt een vaste kost op lange termijn. Zelfs wanneer de werklast schommelt, blijft die kost gelijk. Dat kan leiden tot:
- onderbenutting tijdens rustigere periodes
- herstructurerings- of ontslagkosten als de prioriteiten veranderen
- weinig flexibiliteit om snel andere vaardigheden binnen te halen
Financieel gezien is die langetermijnverbintenis een van de belangrijkste verborgen kosten.
Dat wordt duidelijker wanneer je naar de werkelijke loonkostcijfers kijkt.
De realiteit: loonkosten gaan verder dan het loon (Eurostat)
Een handige manier om de volledige werkgeverskost te bekijken, is de uurloonkost, die de lonen en salarissen plus de niet-loonkosten omvat, zoals de sociale bijdragen van de werkgever.
Volgens de Eurostat-cijfers over de uurloonkosten voor 2024 bedroeg de gemiddelde uurloonkost €33,5 in de EU en €37,3 in de eurozone, met grote verschillen tussen landen: van €10,6/uur in Bulgarije tot €55,2/uur in Luxemburg (België: €48,2/uur).
Eurostat wijst er ook op dat de niet-loonkosten een aanzienlijk deel van de totale loonkosten uitmaken: gemiddeld 24,7% in de EU (en 25,5% in de eurozone), en veel hoger in sommige landen (bijvoorbeeld Frankrijk 32,2%, Zweden 31,6%).
Bron: Eurostat
Wat dit in de praktijk betekent: de werkgeversbijdragen kunnen de werkelijke kost van een interne aanwerving aanzienlijk veranderen, afhankelijk van het land.
